Pszczewski Park Krajobrazowy

Obszar PPK jest chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, krajobrazowe, historyczne i kulturowe. Celem jego utworzenia jest zachowanie, popularyzacja i upowszechnianie tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.

Pszczewski Park Krajobrazowy (PPK) został utworzono w 1986 roku.  W 1992 roku dokonano korekty granic Parku i otuliny rozbijając Park na dwie enklawy.

W roku 2019 z Pszczewskiego Parku Krajobrazowego wydzielono położone w Wielkopolsce Park Krajobrazowy Dolina Kamionki oraz Miedzichowski Park Krajobrazowy.

Park krajobrazowy zajmuje powierzchnię 9724,01 ha i znajduje się w województwie lubuskim w gminach Pszczew (6 504,19 ha), Trzciel (1 076,53 ha), Przytoczna (1 725,43 ha) oraz Międzyrzecz (417,86 ha) w powiecie międzyrzeckim.

Obszar PPK i jego okolice charakteryzują się dużym zróżnicowaniem form, co decyduje o zmienności rzeźby i bogactwie krajobrazów. Na niewielkiej powierzchni i w bliskim sąsiedztwie  występują moreny czołowe, kemy, ozy, rynny glacjalne, równiny zastoiskowe, terasy kemowe,  zagłębienia bezodpływowe, równie biogeniczne, dolinki erozyjne, sandry oraz powierzchnie wysoczyzn. Najwyższe wzniesienia w parku sięgają blisko 120 m n.p.m. Tymczasem nisko położone łąki w dolinie Obry znajdują się na około 50 m n.p.m.

Faunę Pszczewskiego Parku Krajobrazowego charakteryzuje nie do końca poznane bogactwo. Choć inwentarz poszczególnych grup zwierząt został opisany, to każdy rok przynosi nowe obserwacje i niespodzianki. Na wyróżnienie zasługuje ornitofauna, wśród której udokumentowano 194 gatunki w tym lęgowych 127. Na terenie PPK udokumentowano również: 13 gatunków płazów, 7 gatunków 26 gadów, 29 gatunków ryb - 3 poddane ochronie prawnej oraz ssaki - 54 gatunki w tym 29 będących pod ochroną.

Park krajobrazowy „Dolina Kamionki”

Park krajobrazowy „Dolina Kamionki” został założony 25 kwietnia 1986 roku na podstawie Uchwały nr XI/63/86 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 kwietnia 1986 r. w sprawie utworzenia Pszczewskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Gorzowskiego Nr 9, poz. 105 z dnia 26 kwietnia 1986 r.). Pod obecną nazwą funkcjonuje od 18 grudnia 2019 roku, kiedy to zmieniono ją na podstawie Uchwały nr XIII/257/19 Województwa Wielkopolskiego  z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie Parku Krajobrazowego Dolina Kamionki (Dz. Urz. z 2019 r. poz. 10165). Park krajobrazowy zajmuje powierzchnie 2046,86 ha i w całości znajduje się w województwie wielkopolskim w gminie Międzychód w powiecie międzychodzkim.

Park obejmuje fragment doliny niewielkiej rzeki Kamionki. Do szczególnych celów ochrony należy ochrona i zachowanie krajobrazu doliny Kamionki, zachowanie naturalnych ekosystemów doliny Kamionki oraz zachowanie populacji rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów oraz ich siedlisk. Rzeka płynie głęboką rynną polodowcową, która w znacznej mierze zachowała naturalny charakter, z obecnymi licznymi meandrami oraz szybko płynącymi odcinkami nawiązującymi do górskich potoków, a także z licznymi źródliskami zlokalizowanymi na zboczach doliny.

Miedzichowski Park Krajobrazowy

Miedzichowski Park Krajobrazowy został założony 25 kwietnia 1986 roku na podstawie Uchwały nr XI/63/86 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 kwietnia 1986 r. w sprawie utworzenia Pszczewskiego Parku Krajobrazowego (.Dz. Urz. Woj. Gorzowskiego Nr 9, poz. 105 z dnia 26 kwietnia 1986 r.). Pod obecną nazwą funkcjonuje od 03 grudnia 2019 roku kiedy to zmieniono ją na podstawie Uchwały nr XIII/257/19 Województwa Wielkopolskiego  z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie Parku Krajobrazowego Dolina Kamionki (Dz. Urz. z 2019 r. poz. 10164). Park krajobrazowy zajmuje powierzchnie 1432,28 ha i w całości znajduje się w województwie lubuskim w gminie Miedzichowo w powiecie nowotomyskim.

Celem ochrony Parku jest między innymi ochrona i zachowanie wyraźnie wykształconego krajobrazu polodowcowego oraz zachowanie populacji rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów oraz ich siedlisk.

Na terenie Parku można odnaleźć liczne przykłady dawnej zabudowy olęderskiej, szczególnie w okolicach miejscowości Silna Nowa. Pomiędzy jeziorami Proboszczowskim a Rybojadło, w miejscu zwanym Żelazną Bramą, znajdują się widoczne w terenie pozostałości grodziska kultury łużyckiej.